เซลล์ลิเธียมไอออน 3.7V ทั่วไปใช้วัสดุแคโทดที่แตกต่างกัน โดยแต่ละชนิดมีข้อดีข้อเสีย:
- ลิเธียมโคบอลต์ออกไซด์ (LCO): ความหนาแน่นพลังงานสูงแต่มีความเสถียรทางความร้อนและอายุการใช้งานต่ำกว่า เหมาะสำหรับอุปกรณ์ขนาดกะทัดรัดที่ให้ความสำคัญกับระยะเวลาการใช้งาน.
- นิกเกิล-แมงกานีส-โคบอลต์ (NMC): สมดุลระหว่างความหนาแน่นพลังงาน ความปลอดภัย และอายุการใช้งาน (300–1,200 รอบ ขึ้นอยู่กับความลึกของการปล่อยประจุ) ใช้กันอย่างแพร่หลายในอิเล็กทรอนิกส์ผู้บริโภค.
- ลิเธียมเหล็กฟอสเฟต (LFP): ปลอดภัยและมีอายุการใช้งานยาวนานกว่า (~2,000+ รอบ) แต่มีแรงดันไฟฟ้าชื่อ (3.2V) และความหนาแน่นพลังงานต่ำกว่า เหมาะสำหรับการใช้งานที่อุณหภูมิสูงหรือรอบสูง.
เคมีทั้งหมดพึ่งพาการแทรกซึมของลิเธียมไอออน ซึ่งไอออนจะเคลื่อนที่ระหว่างแอโนดกราไฟต์และแคโทดออกไซด์โลหะ ระยะผิวอิเล็กโทรไลต์แข็ง (SEI) ที่เกิดขึ้นในระหว่างรอบแรกมีความสำคัญต่อความเสถียร การชาร์จจะเป็นไปตามรูปแบบ CC/CV (เช่น 0.5C ถึง 4.2V จากนั้นค่อยๆ ลดลง) ขณะที่เส้นโค้งการปล่อยประจุจะเรียบระหว่าง ~3.9V–3.5V.
คำตอบนี้มีแหล่งที่มาจากโพสต์《lithium ion battery cells 3.7v 1500mah rechargeable》